De stilte en de stad op muziek van Kyteman

Mensen lopen langs me heen, kijken strak voor zich uit en verdwijnen tussen andere mensen zonder een spoor na te laten. De stad zwijgt. Zoals altijd. Stenen hebben geen geheugen, zijn slechts een dode reflectie van wat is geweest. Je moet heel goed kijken wil je de schimmen uit het verleden ontwaren. Het zal een jaar of dertig geleden geweest zijn toen ik overvallen werd … Continue reading De stilte en de stad op muziek van Kyteman

boijmans rotterdam

Een zilveren meer van leugens

Een muur. De invloed van mensen dringt nauwelijks tot me door. Ik voel onzekerheid, ervaar verlangen, hunkering. Ik sta open, ben kwetsbaar, boor een heel klein gaatje in de muur, gluur voorzichtig naar buiten. Word verblind door een wereld anders dan gedroomd, Een zilveren meer van leugens … Mijn moeder, mijn vader eten zonder woorden. Tussen gebed en dankwoord. Nooit: ‘Hoe gaat het met jou?’ … Continue reading Een zilveren meer van leugens