Aside
femme ou Gare du Nord - witchwithaview

In Brasserie Terminus Nord, tegenover het Gare du Nord zat ik aan een achteraf tafeltje een The Noir te drinken. Het rino-virus had me eindelijk te pakken. Ik had zelfs geen trek in een pression wat voor mij het signaal is dat ik echt beroerd ben.

femme ou Gare du Nord - witchwithaview

Vlak naast me, in het halfduister zaten een jonge vrouw en wat oudere man. Een man die goed geland was. En dat liet zien. Patek Phillipe om de pols, jasje van Brioni en dasje van Hermes. Grote bos zwart haar dat een beetje grijs begon te worden bij de slapen. Een CEO kop. Zou me niet verbazen als het een bekend politicus was. Of een acteur.

Zij was knap. Buitengewoon knap. Een schoonheid zoals je ze zelden ziet. Geen klassieke schoonheid maar een vrouw die Ik niet voorbij kan lopen zonder even om te kijken. Waar ik een rode nek van krijgt omdat ik net iets te lang naar haar kijk en zij met zo’n minzaam lachje terugkijkt: “ik weet het schat, ik ben knap en onbereikbaar” Middellang bruin haar, een beetje golvend en een brutale lok voor haar ogen. Reebruine ogen, ik permitteer me een stijlblunder. Ze waren verliefd.

Heel erg verliefd. Ze konden niet van elkaar af blijven. Zeker niet nadat een fles roze bubbels was opengetrokken. Zij werd daar zo aangeschoten van dat ze bij hem op schoot kroop en aan het tongzoenen sloeg en …

Brasserij Teminus Nord bestaat sinds 1925. Het interieur is een voorbeeld van Art Deco. Aan de plafonds kroonluchters, de muren hangen vol met spiegels en de banken zitten slecht. De obers lopen in Jacquet en betalen doe je bij de receptie. Een groot deel is ingeruimd voor gasten die komen lunchen en een klein hoekje met leren banken voor het café. De paarse kleur van de gevel zie je ook binnen terug. Een kroeg met donkere hoekjes voor verliefde stelletjes. Waar je kan wegdromen over tijden die niet mee terug komen.

Haar ogen waren hard en berekenend. Alsof ze twee gezichten had, zo verschillenden de ogen die hem aankeken en de blik die ik in een onbewaakt moment opving. Het was een kort moment maar het maakte mij veel duidelijk. Berekening. Een klassieke golddigger. Ik kon de humor er wel van inzien. Zijn hand gleed zachtjes over haar borsten naar beneden en kwam tot rust tussen haar dijen. Ik voelde me een voyeur. Soft porno in de brasserie. Maar ik zou liegen als ik niet bleef kijken.

Normaal gesproken hebben mensen die zoenen de ogen dicht. Een natuurlijke reflex. Ik had ineens door dat zij mij aankeek. Tijdens zijn liefkozingen. Licht geamuseerd. Ze wist dat dat ik haar doorhad. En dat het haar geen ruk kon schelen. Alleen de Patek Phillippe is een jaarinkomen voor een modaal gezin. Ik schoot keihard in de lach. Zij ook.

Mijn lichte ‘ongesteldheid’ was ineens een stuk draaglijker. Adrenaline doet wonderen.

De bloggende terras-tijger en de golddigger

De Bloggende Terrastijger – Brasserie Terminus Nord

Brasserie Terminus Nord is het eerste restaurant waar je tegenaan loopt als je Gare du Nord uitwandelt. Op de hoek van de Rue de Dunkerque en Bd de Denain kan je het gewoon niet missen. Sinds de oprichting in 1925 is het bezocht door miljoenen toeristen. Ik arriveerde om een uur of tien ‘s-morgens in Parijs. De reis met de Thalys was prima verlopen, voornamelijk omdat ik mezelf de luxe had gegund om eerste klas te reizen. Voor slechts 25 euro meer het genoegen om van croissantjes en koffie te genieten zonder gekrijs van kinderen en opgefokte studenten. Mijn medepassagiers waren dames en heren op leeftijd en dat was prima! Met de ‘Grande Ligne’ naar Parijs is een reis terug in de tijd.Rotterdam Central station | WitchwithaviewRotterdam Centraal, mijn vertrekpunt, is net geopend en hypermodern. Hoewel prachtig vormgegeven ontbreekt de ziel nog. De verbinding met de stad Rotterdam en de symboliek zijn zeker aanwezig, maar grote drama’s hebben nog niet plaatsgevonden. antwerpenAntwerpen Centraal, door de Antwerpenaren ook wel de Middenstatie of de Spoorwegkathedraal genoemd, is op 11 augustus 1905 in gebruik genomen en staat op diverse lijstjes te boek als het mooiste station van Europa. Newsweek zet het station zelfs op de vierde plaats van mooiste stations ter wereld! De benaming Spoorwegkathedraal is geen overdrijving: denk de treinen en dienstregelingen weg, plaats kerkbanken in de zaal en je waant in de hoogmis. De hoogmis van het spoorbedrijf. De volgende stop van de Thalys is Bruxelles-Midi. brussel zuidBruxelles-midi is helaas een lelijke eend in de bijt. Het oorspronkelijke station dat uit 1869 dateerde is in 1949 vervangen door een functioneel gebouw van gele baksteen met een klokkentoren. Vanaf 2012 is het station gemoderniseerd en ingericht voor de TGV. Mijn reisgenoten waren inmiddels in diepe slaap gevallen. In de stoel schuin tegenover me zat een vrouw op leeftijd die erg haar best had gedaan om op Yoko Ono te gelijken. Dat moet je dus niet doen. Het is onmogelijk om een tijdloze legende te imiteren. Als je in de zestig bent moet je niet proberen er als twintig uit te zien. Achter me werd hard gesnurkt. Ik verbaas me telkens weer over het gemak waarmee mensen in slaap kunnen vallen.

En ik verbaasde me ook over de bouwputten langs het spoor. Het leek wel of heel België op de schop was! Nu kan dat ook geen kwaad … Achterstand buurten en krottenwijken liggen vaak tegen spoorwegen aan. Het zijn oude buurten die vaak verwaarloosd zijn en door de jarenlange uitstoot van rook en stoom vergaan zijn. Achter de ramen hangen verschoten gordijnen en aan de muren zijn satellietschotel geschroefd. Hier en daar staat een boom maar vaker zijn de tuintjes ingericht als vuilnisbelt of parkeerplaats. Tussen Antwerpen en Brussel is de armoede bijna tastbaar. Na Brussel stormt de Thalys langs oude slagvelden door naar het eindstation: Gare du Nord.Paris Gare du Nord | witchwithaviewGare du Nord is in 1865 geopend en daarmee het oudste station aan de route. Met 180 miljoen passagiers per jaar is het drukker dan de luchthavens van London, Frankfurt en Amsterdam tezamen! En dat kan je dan ook merken. Als je trein verlaat loop je in een grote stroom mensen langs het spoor naar de centrale hal. Naarmate je dichterbij komt neemt het lawaai toe. Duizenden mensen lopen schijnbaar kris-kras door elkaar en moeten schreeuwen om zichzelf verstaanbaar te maken. Pas na een paar minuten zie ik enige logica ontstaan in de chaos. Zo staren op diverse plekken mensen in de lucht naar een van de gigantische vertrekborden en even verderop staat een lange rij wachtenden voor de kiosk. Maar dan komt de verrassing. Zodra je de poort van Gare du Nord uitloopt lossen die mensen op in rook. Hoe groot het station ook is, Parijs zuigt de passagiers op als een spons. Nog heel even zie je een rijtje wachtenden bij de taxi staan en dan zijn ze weg. Natuurlijk komt dat doordat de meesten met de Metro verder reizen en het station niet verlaten voor de vervolgtrip. Maar het effect is heel apart. terminus_nord_salle2In Brasserie Terminus Nord beëindig ik mijn reis terug in de tijd. Nadat ik door de Gerant naar mijn tafel was begeleid en eens goed onderuit zakte controleerde ik of er nog iets was veranderd sinds mijn laatste bezoek. Ik kon het niet ontdekken. Sinds het bedrijf in 1925 was opgericht is het interieur nagenoeg hetzelfde gebleven. Althans volgens zij die het kunnen weten. De inrichting van met invloeden van Art Déco en Art Nouveau ademt de sfeer uit van het begin van de vorige eeuw. Ondanks dat er al jaren niet meer mag worden gerookt, ruik je nog steeds de lucht van Bastos en Gauloises Blue. Car si la brasserie met tant de cœur à vous souhaiter bon voyage, c’est parce qu’elle comprend bien au fond qu’elle est votre destination. Gelukkig smaakt de koffie nog steeds naar water…

Image

Weekly photo challenge – Street life

Gare du Nord Paris | witchwithaview

Street life at Gare du Nord – Paris

Gare du Nord in Paris, France, is the epic centre of railways in Europe. One of the most exciting places there is. Street life is bustling.

The first Gare du Nord was built by Bridge and Roadway Engineers on behalf of the Chemin de Fer du Nord company, which was managed by Léonce Reynaud, professor of architecture at the École Polytechnique. The station was inaugurated on 14 June 1846, the same year as the launch of the Paris–Amiens–Lille rail link. Since the station was found to be too small in size, it was partially demolished in 1860 to provide space for the current station. The original station’s façade was removed and transferred to Lille. By the number of travelers, at around 190 million per year, it is the busiest railway station in Europe and the busiest in the world outside Japan.