Stilte en de stad

Wordlesswednesday - man with Hat

Stenen vastgezet in mortel zijn een negatief van toen geen geheugen, zonder oordeel absorberen eeuwen, overleven dood Langs de windhoek van kozijnen zwijgen klinkers, liggen pannen stil te wachten op de dageraad van morgen Zwevend door de straten, mensen, parasieten op haar pels Onze schaduw reeds vervlogen, zijn wij rimpels in haar tijd. Steden hebben … Continue reading Stilte en de stad

Alles blijft – Gerrit Komrij

Weekly photo challenge - Humanity

Daar stond een muur die ik heb aangeraakt. De muur werd afgebroken. Van het puin werd verderop een fundament gemaakt. Ik plantte een fruitboom in mijn oude tuin. Die werd geasfalteerd. Vijf meter diep Houdt zich een wortelstronk nog grommend koest. Vijf eeuwen lang desnoods. De Spaanse griep Landt ooit op Mars omdat ik heb … Continue reading Alles blijft – Gerrit Komrij

Alweer een sonnet?

Weekly photo challenge - Humanity

Gister besprong mij de aandrang tot dichten zonder bedoeling, zonder idee. Ik werd in bezit genomen door iets wat men noemt: melan- cho- li- cae. Toch had ik beter in bed kunnen blijven. Geen zin die blijft hangen, geen hemels moment Mijn schrijven van proza lijkt grootdoenerij Bah! Al dat gerijm, bladzij na bladzij, Schrijf … Continue reading Alweer een sonnet?

Back to basics – Nacht van Leo Vromans

Leo Vroman

Nacht Dieper naar voren kan ik mij niet buigen over de wereldrand, spaarzaam verlicht. Met het gelaat op blinde duisternis gericht kan ik mij van Gods glans niet overtuigen. De verste nadering betracht ik in de vele gedachten die ik naar dat hol gebied uitzend; talrijke keren niet, doch ik verlies mij in dit koppig … Continue reading Back to basics – Nacht van Leo Vromans

Poëzie is een daad – Remco Campert

remco campert

Mijn eerste blog van 2013 is een gedicht van Remco Campert. Een optimistisch gedicht. Zeker niet zijn beste gedicht, puristen zeggen wellicht een matig gedicht, maar een gedicht dat mij aanspreekt. Want er staat exact wat poëzie voor mij betekent. En dat er in de laatste zinnen gestorven wordt ach... Poëzie is een daad Poëzie … Continue reading Poëzie is een daad – Remco Campert

Gouden hanen huilen niet

Hemelzwerk vol grauwe wolken, doet dampen om zijn vleugels kolken, niets verstoort hem, in zijn eeuwig statisch levensritme Kathedralen van het lage land wolkenkrabbers aan de hemelkant, zijn een wrede combattant Uren glissen in een tragisch ritme. Niemand luistert naar  zijn lied, God die hem hier achterliet zegt: Gouden Hanen huilen niet... ‘Uren glissen in een tragisch … Continue reading Gouden hanen huilen niet

Een zilveren meer van leugens

boijmans rotterdam

Het is al weer een tijdje geleden dat ik dit schreef. Ik lees het opnieuw, en verander hier en daar een woord, een regel.

WitchWithaView

Een muur. De invloed van
mensen dringt nauwelijks tot me door.
Ik voel onzekerheid, ervaar
verlangen, hunkering.

Ik sta open, ben kwetsbaar,
boor een heel klein gaatje in de muur,
gluur voorzichtig naar buiten.
Word verblind door een wereld anders dan gedroomd,

Een zilveren meer van leugens …

Mijn moeder, mijn vader eten zonder
woorden. Tussen gebed en dankwoord.
Nooit: ‘Hoe gaat het met jou?’

Zover verwijderd van mijn werkelijkheid.

View original post

Nachtwind

Sissend glijdt hij over klinkers en platanen, over stoelen en terras. De nachtwind is gekomen, wind die niemand onderkent. Nee! Nog lang niet! Ik kan nog steeds genieten, dromen en beminnen. Mijn tijd, hij is nog niet gekomen! Ik ben nog lang niet uitgevrijd. De wind streelt zachtjes, laat mijn lippen trillen. Fluistert zachtjes in … Continue reading Nachtwind

De stilte en de stad op muziek van Kyteman

Mensen lopen langs me heen, kijken strak voor zich uit en verdwijnen tussen andere mensen zonder een spoor na te laten. De stad zwijgt. Zoals altijd. Stenen hebben geen geheugen, zijn slechts een dode reflectie van wat is geweest. Je moet heel goed kijken wil je de schimmen uit het verleden ontwaren. Het zal een … Continue reading De stilte en de stad op muziek van Kyteman

Citaten – Anna Enquist, uit ‘De jager, de prooi’

Vrouw die zo traag gekanteld is vanuit het beeld waar zij te lezen lag in wind en gras voor veertig jaar, tot zij hier rechtop voor mij staat en naar mij kijkt en lacht. En vreselijke vragen in mij losmaakt p45

Cees Nooteboom – Niets

cees nooteboom

Het leven je zou het je moeten kunnen herinneren als een buitenlandse reis en er met vrienden of vriendinnen over na moeten praten en zeggen het was toch wel aardig, het leven, en flarden zien van vrouwen, geheimen en landschappen en dan tevreden achteroverleunen maar doden kunnen niet achteroverleunen. En ook verder kunnen ze niets. … Continue reading Cees Nooteboom – Niets

Binnenzee – J.J. Slauerhoff

Witte heuvlen hullen zich in wolken, Booten zeilen scheerlings over zee, Hooger gaan de golven, visschen dieper, Boomen huivren naakt, van loof beroofd, Ramen komen in zachtrooden bloei, Op de daken valt de eerste sneeuw. bron: J.J. Slauerhoff, Verzamelde gedichten. Deel 1. A.A.M. Stols, Den Haag 1947 (tweede druk)

Sneeuw – Ida Gerhardt

‘Sneeuw’ Wij hebben niets meer dan het witte blad van noode, waar - zooals zuiver sneeuwen op de aarde dwaalt de overluchtsche vlucht van de gedachte daalt, door ééne wenk der wimpers tot dit uur ontboden. Wij waagden éénmaal ons, het overvele ontvloden, in 't hart der stilte, wit van een volstrekt gemis. Waar aanvang … Continue reading Sneeuw – Ida Gerhardt

Soeverein – Leonard Nolens

Hier of ginder maar je blijft Noodzakelijk, je bent niet vrij. Ik heb je met mij opgezadeld Voor het leven, er is voor ons Geen andere uitweg dan wij. Kijk, daar is het enige pad, In de goot, in de wolken Of onder de grond, maar daar Is het oudste verbond van twee Die elkaar … Continue reading Soeverein – Leonard Nolens

Als de lente komt

Als de lente komt, kleuren wolken wit Komt de zwarte aarde zwanen tegemoet Vervagen schimmen, lossen nevels op. Als de lente komt. Het zal zijn zoals het is. Ik zou niet weten hoe het anders kan. Mijn voetstappen hol en leeg. Een marktplein. Zonder mensen. Het zal zo zijn. Ernstig en onrustig. De reden weet … Continue reading Als de lente komt

Zelf Schrijver Worden. Eerste bedrijf.

Volgens Gerard Reve. Ik heb een boekje aangeschaft. Op het eerste gezicht de zoveelste poging van een beroemd schrijver om wat bij te verdienen. Zelf Schrijver Worden. Waarom alle woorden met een kapitaal beginnen ontgaat me. Natuurlijk, aan het begin van de zin moet men wel, en Schrijver, wel. God wordt toch ook met een … Continue reading Zelf Schrijver Worden. Eerste bedrijf.

Een zilveren meer van leugens

boijmans rotterdam

Een muur. De invloed van mensen dringt nauwelijks tot me door. Ik voel onzekerheid, ervaar verlangen, hunkering. Ik sta open, ben kwetsbaar, boor een heel klein gaatje in de muur, gluur voorzichtig naar buiten. Word verblind door een wereld anders dan gedroomd, Een zilveren meer van leugens ... Mijn moeder, mijn vader eten zonder woorden. … Continue reading Een zilveren meer van leugens

Perfume Acoustique

Met de Iphone op loop ik door de winkelstraat, een spoor van geluid achterlatend. Mijn zonnebril beschermt me tegen afkeurende, opdringerige blikken. Mensen staren naar me alsof ik de aarde niet raak en vlak boven de straatstenen langs hen glijdt. De klanken van Infected Mushroom brengen me in een andere dimensie, tussen maar niet bij … Continue reading Perfume Acoustique

Lijken in het veld

Lijken, liggen waar eens velden waren. Kinderen verdrinken, sterven en creperen, terwijl ik dit gedicht laat vloeien uit mijn pen Veilig weggekropen achter dijken, goed beschermd tegen gevaren, halen we de schouders op, beredeneren: Het zijn maar Pakistanen. We zijn in shock! De vakantie is verzopen! De camping staat weer onder water, Het hele land … Continue reading Lijken in het veld