Alles blijft – Gerrit Komrij

Weekly photo challenge - Humanity

Daar stond een muur die ik heb aangeraakt.
De muur werd afgebroken. Van het puin
werd verderop een fundament gemaakt.
Ik plantte een fruitboom in mijn oude tuin.

Die werd geasfalteerd. Vijf meter diep
Houdt zich een wortelstronk nog grommend koest.
Vijf eeuwen lang desnoods. De Spaanse griep
Landt ooit op Mars omdat ik heb gehoest.

Er was een vriend aan wie ik heb geschreven,
Een rots waar ik mijn naam in heb gekerfd.
Je bent een deel van alles bij je leven
En alles blijft bestaan wanneer je sterft.

Uit: Alle gedichten tot gisteren (1999)

Oliebollen van Cornelia Wannée

Authentieke oliebollen van Cornelia Wannée

Na alle dramatische berichten over oneetbare oliebollen uit de kraam, vermeende milieudelicten en aanslagen op de volksgezondheid heb ik besloten om zelf te gaan bakken. 

Ik doe geen concessies: het moet een origineel recept zijn, bij mij geen bol uit de Allerhande of Jumbo blaadjes. Nu ben ik een verzamelaar van kookboeken – wat niet wil zeggen dat ik een gepassioneerd kok ben – en in een van die exemplaren staat vast een ‘grootmoedersoliebollenrecept’.

Na veel wikken en wegen heb ik gekozen voor een recept uit de Wannée. Cornelia Johanna (C.J.) Wannée (1880-1932) was lerares en later directrice aan de Amsterdamsche Huishoudschool in het begin van de twintigste eeuw. Ze merkte dat er behoefte bestond aan een algemeen kookboek voor de Nederlandse huisvrouw. In 1910 verscheen de eerste editie van haar Kookboek van de Amsterdamsche Huishoudschool. Al een eeuw lang wordt dit kookboek steeds aangevuld en herdrukt.

Lijkt me behoorlijk authentiek.  Oh ja, het is voor veertig kleine oliebollen of twintig grote.

Oliebollenrecept

500 gram bloem
1 theelepel zout
30 gram verse gist
4,5 deciliter lauwwarme melk (40 graden)
1 theelepel suiker
1 ei
40 gram rozijnen, gewassen
40 gram krenten, gewassen
25 gram sukade snippers
20 gram stemgember, in stukjes
1 appel, in kleine stukjes
25 gram gehakte noten (!)
geraspte schil van 1 citroen
Zonnebloemolie

Handige oliebollenweetjes

Er zijn twee stromingen. De eerste gaat uit van een uur rijzen van het deeg en de tweede stelt dat vijftien minuten voldoende is omdat de bol in de olie wel rijst! Maar dat zijn Belgen dus daar ga ik niet voor.

Om te voorkomen dat de krenten, rozijnen, stemgember, appel en sukade in het beslag naar beneden zakken haal je ze even door de bloem. Dan verspreiden ze zich prachtig door het beslag. En voordat ik het vergeet: leg het ei op tijd uit de koelkast dan is het op kamertemperatuur!

Wat ons verder op het hart gedrukt wordt is de wijze waarop de bollen worden neergelegd. Nooit op elkaar! Want dan loopt de olie naar de onderste bollen die dan baggervet worden. Op een schaal, naast elkaar op keukenpapier is de opdracht.

Baktips

  • Zonnebloemolie verwarmen tot ongeveer 170 graden
  • IJslepel of juslepel insmeren met olie om het beslag te scheppen (regelmatig verversen)
  • Beslag als een druppel van de lepel laten glijden. Vlak boven de olie laten vallen. Voorzichtig!
  • Bollen 2 minuten laten bakken en dan met een pollepel keren. (soms gaan ze vanzelf)
  • Nog 3 minuten doorbakken en met een schuimspaan uit de pan halen.

Goed. We gaan het proberen. Om Johannes van Dam te citeren:

‘Er gaat natuurlijk niets boven een warme, versgebakken bol. Dat is niet moeilijk, maar je ruikt de olie wel. Komaan, doek om het hoofd en afzuiger aan!’

Save

Save

Alweer een sonnet?

Weekly photo challenge - Humanity

Gister besprong mij de aandrang
tot dichten
zonder bedoeling, zonder idee. Ik
werd in bezit genomen
door iets wat men noemt: melan-
cho-
li-
cae.

Toch had ik beter
in bed kunnen blijven.

Geen zin die blijft hangen, geen hemels moment
Mijn schrijven van proza lijkt grootdoenerij
Bah! Al dat gerijm, bladzij na bladzij,
Schrijf eens iets anders, schrijf een vrij vers! Wees ambivalent!

Ik laak dit gepeins, wat brengt dit gepieker
Een keerdicht, ballade, wat tetra-gemieter?
Een versje, waar moog’lijk, nog artestieker?

Helaas, Helaas! Het wordt weer niet beter
dan een sonnet, wel iets vrijer opgezet,
Maar luister -mijn volgende dicht

dat wordt – op zeker – een dac-ty-li-sche hexameter!

going visiting…

meditative journey with saldage

early winter —

I thought I was going visiting

but the person has come here

                                                                 ~Buson*

leaving

*cited:

Haiku Master Buson

Y Sawa & E Shiffert

View original post

Back to basics – Nacht van Leo Vromans

Leo Vroman

Nacht

Dieper naar voren kan ik mij niet buigen
over de wereldrand, spaarzaam verlicht.
Met het gelaat op blinde duisternis gericht
kan ik mij van Gods glans niet overtuigen.

De verste nadering betracht ik in de vele
gedachten die ik naar dat hol gebied
uitzend; talrijke keren niet,
doch ik verlies mij in dit koppig spelen

en in de pijn die tot een lust verdooft
om hun verminkte wederkomst waaraan
‘k een wreed en zeker teken hecht van Gods bestaan:
dat ginds een wand is waar wat in hem gelooft
en tot zijn licht vliegt blindelings op stuit.

Doch wellicht hoort hij in de stilste nachten
het zieke ritselen van mijn gedachten
die zich te pletter fladderen buiten op zijn ruit.

Leo Vroman (1915-2014)

Uit: 262 GEDICHTEN (1974)
Uitgever: Querido, Amsterdam

Je t’aime mais non plus

Je t’aime mais non plusJe t’aime mais non plusSerge Gainsbourg had het goed voor elkaar  met Je t’aime mais non plus. Op alle schoolfeestjes kwam het gekreun voorbij. Er zijn twee versie: een duet met Birgitte Bardot en met Jane Birkin

Het origineel stamt uit 1967 en is gezongen met Birgitte Bardot en de tweede versie zong Serge Gainsbourg in 1969 met Jane Birkin. Het verschil is goed te horen. De stem van BB is heser dan de stem van Jane B. die het nummer bijna een octaaf hoger zingt. Smaken verschillen. Ik vind de tweede uitvoering het lekkerst. Het heeft me veertig jaar gekost om een keuze te maken ….

Birgitte Bardot en Serge Gainsbourg

Jane Birkin en Serge Gainsbourg