DE STAATLICHE PORZELLAN-MANUFAKTUR MEISSEN GMBH

Theekopjes en marktaandeel

Meissen aan de Elbe ligt verscholen achter koolzaadvelden in het Saksische platteland. Als je vanaf de autobahn het land in rijdt is het eerste wat je opvalt dat het land een stuk heuveliger is dan het bij 200 km per uur lijkt. Je ziet het plaatsje niet liggen totdat je er vlak bij bent. De Elbe heeft een diepe kloof getrokken waarin burchten en buitenplaatsen verzonken liggen. Een vergeten oord in een uithoek van voormalig Oost-Duitsland.

Het eerste wat je opvalt als je Meissen binnenrijdt is de Albrechtsburg. Een groot imposant geval met op de achtergrond een kathedraal. Uiteraard staan aan de voet de onvermijdelijke campers geparkeerd. Toch is de grote attractie niet het kasteel. Meissen is voornamelijk bekend van de gelijknamige porselein fabriek: de Staatliche Porzellan-Manufaktur Meissen GmbH. De reden van mijn bezoek.

In Meissen ligt Anna van Saksen begraven. Zij was getrouwd met Willem van Oranje en schonk hem zes kinderen. Het huwelijk was geen succes en in december 1597 werd zij gedwongen van het scheiden. Anna bracht de rest van haar leven door in een dichtgemetselde kamer in de burcht van de Saksische keurvorst  in Dresden.

Nu ben ik ben geen groot liefhebber van aardewerk en porselein. Prima om uit te drinken of vanaf te eten maar verzamelen? Toch zijn er miljoenen mensen die wel verzamelen. Gelukkig maar, want anders zou ik geen klanten meer hebben. Ik ben bezig om te onderzoeken of verzamelaars van munten en penningen open staan voor combinaties met andere producten en invalshoeken.

Natuurlijk doe ik dit zeer zorgvuldig want het laatste wat ik wil is onze klanten voor het hoofd stoten met producten die zij afschuwelijk vinden. Toch is het noodzakelijk om hier onderzoek naar te doen, want de wereld verandert snel en verzamelen is geen ‘standaard’ hobby meer. De tijden dat iedere jongen een munten- of postzegelverzameling had liggen ver achter ons. Het aantal verzamelaars loopt terug.

Dus was de meest logische stap te gaan praten met een ondernemer die een vergelijkbare situatie had meegemaakt. Meissen porselein is zo’n bedrijf. En na het gesprek met de CEO ben ik een stuk verder in het vinden van de richting.

Na afloop kreeg ik een privetour door het bedrijf. Maar wellicht kan ik beter museum zeggen. Fantastische moderne kunst, van vazen tot wandschilderingen en oude, neo-klassieke monstruositeiten die niet zouden misstaan tussen de beelden van het oude Rome. De vrouw die mij een rondleiding gaf raakte niet uitgepraat. Bij het passeren van een vitrine met porselein dat speciaal voor de sabbath was ontworpen maakte ze een legendarische fout: in haar enthousiasme vertelde ze dat het servies heel populair was bij de Joodse gemeenschap in Duitsland. ‘Hoe groot is de Joodse gemeenschap in Nederland? Dit kan een mooie product voor u zijn!’ Ik kon niet nalaten te zeggen dat die zeventig jaar geleden een stuk groter was …

Een 100% marktaandeel moet zeker haalbaar zijn …

6 Comments Add yours

  1. Zilvertje says:

    Mooie foto’s. Als de dame nog jong was, zou ze er dan veel van weten? Ik weet niet of er over gepraat wordt in het Duitsland van nu. Ik zie aan mijn kinderen dat de oudste er nog veel van weten, maar de jongste haar niks. Komt natuurlijk ook door mezelf, bij mijn eerste kinderen was ik nog jong en stond die oorlog voor mij nog erg op de voorgrond. Nu veel minder. Ik realiseerde me laatst dat mijn moeder nu met haar 88 de oorlog zeer bewust heeft meegemaakt, maar dat haar generatie bijna weg is.

    Liked by 2 people

    1. Geert Smits says:

      Ze was niet oud. En ik denk dat ze gewoon trots is op de mooie producten die ze maakt. De fabriek ligt in Oost-Duitsland en wellicht weten ze daar minder over de geschiedenis in Nederland. Mijn moeder wordt dit jaar 85 en ook zij heeft nog veel herinneringen aan de oorlog.

      Like

      1. Zilvertje says:

        Nou en dat kan ze zijn, ja, mijn moeder was tiener in de oorlog, die van jou dus ook, ja, dan krijg je het zo mee en als kind van ouders die het meemaakten ook, maar nu lijkt het al zo ver weg, ineens was het ver weg, zomaar, de tijd glijdt als zuiver zand door mijn handen heen

        Like

  2. Rob Alberts says:

    Een bizar einde beschrijf je in dit blog ……..

    Vriendelijke groet,

    Like

    1. Geert Smits says:

      Ja, ik wist niet wat ik hoorde. Over die opmerking had ze totaal niet nagedacht. De eerlijkheid gebied te zeggen dat ze duizend keer excuses aanbood.

      Like

      1. Rob Alberts says:

        Die excuses zijn dan wel weer netjes.

        Vriendelijke groet,

        Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s