Zeegoud

Op zachte landwind zweeft een veer.
Zwart-wit gestreept, ik droom een arend,
een zeearend zwevend over zee,
dansend op de laatste warmte van een vroege herfstdag,
zijn vleugels reiken van hemel tot horizon,
ik voel een zwarte schaduw glijden over het strand.

De aarde duwt de wolken omhoog naar de zon.
Langs parelmoeren randen schitteren vonken,
een gouden vuurzee van verlangens.

Zee brandt, wolken vlammen, meeuwen vluchten,
veren dwarrelen naar beneden om een bed
te vullen voor de geliefden van de zee.

Strand straalt, zand glimt, zee en strand
scheppen een gouden vlakte,
een spiegel van liefde waar hemel en
aarde elkaar liefhebben in Fields of Gold
tot beiden uitgeput wegzakken
in de armen van de ondergaande zon.

7 thoughts on “Zeegoud

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s