Kathedralen van het lage land

on

Hemelzwerk vol grauwe wolken,
doet dampen om zijn vleugels kolken,
niets verstoort hem,
in zijn eeuwig statisch levensritme

Kathedralen van het lage land
wolkenkrabbers aan de hemelkant,
zijn een wrede combattant
Uren glissen in een tragisch ritme.

Niemand luistert naar  zijn lied,
God die hem hier achterliet
zegt: Gouden Hanen huilen niet…
‘Uren glissen in een tragisch ritme,

uren glissen in een tragisch ritme,
in zijn eeuwig statisch levensritme.’

3 Comments Add yours

  1. Knap om het zo te schrijven dat ik als lezer empathie voel voor de gouden kerkhaan. Mooi gedicht, verstild.

    Like

  2. ank says:

    Dat iemand (jij)
    zo mooi kan schrijven.

    Like

    1. GeertSchmitz says:

      Dank je wel!

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s