Zomerjurkjes

on

Rennen naar het strand!. Om mee te maken hoe Nederland massaal terugkeert naar aardappels en groenten. De Duitsers naar Bratwürst und Bier naturlich. Mijn strand loopt leeg via een slurfje. Duinop strompelen badgasten behangen met stoelen, vliegers en koeltassen richting blik. Zwermen kids rennen hysterisch duin-op-duin-af.

Het strand veranderd in vlaggetjesdag. Moeders worstelen zich, bedekt door té kleine handdoeken uit té kleine badpakken. Je ziet de bruinverbrande vetrolletjes bollen. De stranddag loopt ten einde. Gezinnetjes pakken de tassen, bikini’s worden verwisseld voor niets aan de fantasie overlatende jurkjes. Jurkjes als vlaggen in de wind. Buiken worden bedekt met ruimvallend T-shirt, die vastplakken aan opgedroogde zonnebrand.

Ik lig op een gifgroene handdoek, model Hema. Naast me een boekje over filosofie en voor me een glaasje Rosé. In mijn linkerbrilleglas verschijnt de geest van Naomi Campbell, 25 ans avant la letrre. Haar badtasje, rood, vloekt met haar zwarte huid. Haar toekomst in haar ogen; gezellig dik of spectaculair knap. Koester de illusie.Op het strand valt de schaamte weg. Lopen gezellige dikkerds naast bezemstelen, überbodies naast kippenborsten.

Hier telt alleen de pikorde. Bij mannen. Waar vrouwen nog enige smaak hebben concurreren mannen met de grootste. Zwembroek wel te verstaan. Een de Waard tent is er niets bij. Of met te kleine, soort schaamlap. Het stokje houdt het doekje op de plaats. Net.

Het strand. Verwacht van mij vandaag geen cynisch commentaar op de schepping, ik geniet met volle teugen. Hoewel.. Twee frisbeeënde mannen, model buikje, zwembroeken schaamlap, pikkies halve erectie. Gadver. Een disgrace voor de soort. Oh ja, en verderop schuifelt Storm uit Jiskefet voorbij. En dan die ‘vent’ met die geel reflecterende zonnebril. Ik ben blij dat God de vrouw heeft geschapen. Zomerjurkjes in de wind, dromen in het zand. Warme wind voert me weg. Weg in dromen. Ver weg.

Graatmager, blond haar, blauwe, groene of grijze ogen, arrogant als Freya, vals als een heks, afstandelijk als een kat. Een droom als een mistflarde. Een droom als een grasveld gehuld in nevel, Een schim die langzaam oplost in de morgenzon. Vlaggen in de wind. Twee vrouwen. Mijn vrouw. Mijn liefde. Mijn droom, mijn Freya, mijn muze. Liefde als overtreffende stap van verliefdheid.

Liefde. Intens. Alle genen op elkaar afgestemd. Zenuwen vonken als je elkaar aankijkt, aanraakt.
Verliefheid. Lust, verlangen, avontuur, het onmogelijke, onhaalbare.

Vlaggen in de wind. Strand. Zomerjurkjes.

Ik lees: ‘Het goede leven slaagt erin om het moment te beleven zonder naar het verleden of de toekomst te verwijzen. Zonder veroordeling of uitsluiting, met een absolute lichtheid en het volmaakte gevoel dat er geen wezenlijk verschil bestaat tussen het heden en de eeuwigheid.’ Amen.

“Het was een hele toffe dag Pa!” hoor ik mezelf zeggen. Een echo in de tijd. Een beeld dat vervaagt als ik opkijk. Droom dat je eeuwig zult leven, leef alsof je vandaag zult sterven

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s