Een erotisch verhaal

Je pakt je boeltje bij elkaar, stapt in de auto nadat je de deur voor de laatste keer achter je dicht doet, kijkt nog één keer om en vertrekt. Op dat moment heb je het gevoel vrij te zijn. Ongebonden. Geen verplichtingen. Moments in Time.

Tenminste als je niet elk jaar verhuisd. Anders wordt het een gewoonte natuurlijk. Routine, net als sex voor de vorm. Of eten omdat je anders doodgaat. Nee verhuizen is, moet een sacraal moment zijn: een langdurig uitgesteld orgasme. Laat mij deze vergelijking eens verder uitwerken. Is tenslotte voor (bijna) iedereen deel van het leven nietwaar?

Goede sex. Verleiding, kleuren, geuren. Beelden die je bloed sneller doen stromen.

De makelaar doet de deur voor je open en het zweet breekt je uit. Daar staat je droom, weliswaar op een schaal van 1 op 100 maar jij ziet direct die wil ik. Het huis. Tussen twee haakjes: is jullie wel eens opgevallen dat makelaars er altijd goed uitzien? Ook als ze spuuglelijk zijn? Het voorspel kan beginnen!

De makelaar, als ik een huis koop is het vreemd genoeg altijd een zij, houdt mijn hand nét even te lang vast, haar groene ogen kijken diep in mijn blauwe: ‘Wilt u een kopje koffie voor we beginnen?’. Briljant hoe snel mannenhersens totaal andere associaties leggen. ‘Lijkt me lekker!’. En dan een sigaretje na afloop denk ik erbij. Met jou ga ik spontaan weer roken.

‘Cappuccino? Of toch liever een sterke Espresso?’ ‘Espresso graag.’ ‘Ik neem een Cappuccino dat ruikt altijd zo lekker naar warme melk’. ‘En meneer Smits, wat kan ik voor U betekenen?’ Tja.

Na een uitgebreid verhaal over de voordelen van dit huis, de mooie lichtinval, de ruime slaapkamer en de kamers voor de kinderen; ‘Oh, U heeft nog geen kinderen?’; komt ons gesprek tot een climax als ik besluit haar verleiding te accepteren. Ik ben een makkelijk slachtoffer.

Een nieuw huis. Nog geheel maagdelijk. Geen verfje op de muur, geen schilderijtje aan de wand. Het mooiste wat er is. Je moet elkaar nog helemaal ontdekken, de fijnste plekjes, de mooiste delen. Langzaam strijkt je hand langs de trapleuning omhoog. Boven aangekomen rust hij even uit voordat hij de deur naar de badkamer opendoet.

Het is hét moment. Hét moment van verliefdheid. Dat altijd te snel voorbijgaat. Snel, heel snel moeten er dingen worden verbouwd, geverfd, opgelapt. Verlang je naar een nieuw huis, een nieuwe verleiding. Naar het moment dat je de sleutel in het sleutelgat steekt.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s